Free Joomla Templates by FatCow Coupon

Όγκοι Εγκεφάλου

Οι όγκοι του νευρικού συστήματος αποτελούν το 3,5% όλων των όγκων στον άνθρωπο. Από αυτούς το 92% είναι ενδοκρανιακοί/ενδοεγκεφαλικοί, το 5% ενδοσπονδυλικοί/ενδομυελικοί και το 3% στα περιφερικά νεύρα. Στην Ελλάδα υπολογίζεται οτι ετησίως εμφανίζονται τουλάχιστον 1000 όγκοι, δηλ. 100 όγκοι ανά εκατ. πληθυσμού. Το ήμισυ των όγκων αυτών είναι καλοήθεις. Στον κάτωθι πίνακα φαίνεται ένας κατά προσέγγιση διαχωρισμός των όγκων :

Αστροκυττώματα/γλοιώματα 45%
Μηνιγγιώματα 15%
Ογκοι υπόφυσης 12%
Νευρινώματα 8%
Μεταστατικοί όγκοι 10%
Διάφοροι άλλοι όγκοι 10%

Στα παιδιά, παρά τις όποιες ομοιότητες στην ιστική/εμβρυολογική προέλευση και συμπτώματα, υπάρχουν μεγάλες διαφορές σε σχέση με τους ενήλικες, π.χ. στην συχνότητα εμφάνισης, εντόπιση και συμπεριφορά και αποτελούν έτσι μια ειδική οντότητα-Παιδιατρικοί ενδοκράνιοι/ ενδομυελικοί όγκοι. Βλέπε Παιδονευροχειρουργική.

Συμπτώματα όγκων εγκεφάλου - κλινική εικόνα

Τα συμπτώματα διακρίνονται σε εστιακά λόγο τοπικής λειτουργικής βλάβης και οιδήματος, όπως ανοσμία, αλλαγή συμπεριφοράς, δυσφασία, ημιανοψία, πάρεση, επιληπτική κρίση και σε γενικά λόγο γενικευμένου οιδήματος και αύξησης της ενδοκράνιας πίεσης, όπως κατάπτωση, διαταραχές μνήμης, πτώση επιδόσεων, πονοκεφάλων και εμέτων.

Η ξαφνική εμφάνιση επιληπτικών κρίσεων σε ενήλικες χωρίς άλλη εμφανή αιτία (πχ κατάχρηση αλκοόλ ή τραύμα), η ονομαζόμενη epilepsia tarda, πρέπει πάντα να διερευνάται με την υπόνοια του όγκου. Κατά τον ίδιο τρόπο, μη τυπικοί πόνοι στο πρόσωπο, τον αυχένα ή υποτροπιάζοντα συμπτώματα απο κρανιακές συζυγίες πρέπει να διερευνούνται με την υπόνοια του όγκου.

Ο πονοκέφαλος είναι το πλέον σύνηθες σύμπτωμα, χωρίς αυτό να ειναι παθογνωμονικό αφού ο πονοκέφαλος μπορεί να οφείλεται σε πάρα πολλές άλλες αιτίες όπως πχ πρόβλημα στα μάτια, αυτιά, ηγμόρια, δόντια, ανεμία, υπογλυκαιμία, υπέρταση, υπόταση, ημικρανία, αλλεργία, ψυχολογικά προβλήματα κ.α.

Ο πονοκέφαλος λόγω όγκου εγκεφάλου και αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης έρχεται αρχικά περιοδικά, υποτροπιάζει, αυξάνεται με φυσική άσκηση (valsalva) πχ. αφόδευση, φτάρνισμα, βήχας, σκύψιμο και επιδεινώνεται την νύχτα και τις πρωινές ώρες συνοδευόμενος απο εμέτους, με τους για τα παιδιά χαρακτηριστικούς ρουκετοειδείς εμετούς.

Ανάλογα με την περιοχή εμφάνισής του και την καλοήθεια ή κακοήθεια η συμπτωματολογία και εξέλιξη μπορεί να είναι ταχεία ή αργή όπως πχ. τα μηνιγγιώματα μπορεί να χρειασθούν 5-15 χρόνια να εξελιχθούν και να δώσουν συμπτώματα ενώ τα κακοήθη γλοιώματα μόλις μερικούς μήνες!

Διάγνωση και θεραπεία

Η έγκαιρη και εμπεριστατομένη λήψη ιστορικού απο τον ιατρό αλλά και τον ασθενή και τους συγγενείς του είναι σημαντική αφού πολλά πρώιμα συμπτώματα παραβλέπονται ή εξηγούνται με όποιο άλλο τρόπο (patients delay-doctors delay) χάνοντας πολλές φορές πολύτιμο θεραπευτικό χρόνο.

Η διάγνωση γίνεται σήμερα πρωτίστως με Αξονική και Μαγνητική τομογραφία αλλά και με εξετάσεις ραδιοισοτόπων (σπινθηρογράφημα, τομογραφία ποζιτρονίων-ΡΕΤ, τομογραφία φωτονίων-SPECT), ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος-EEG και Αγγειογραφίας. Σε μερικές περιπτώσεις όπου ο όγκος εγκεφάλου ή νωτιαίου μυελού είναι μεταστατικός (δευτεροπαθής) χωρίς να αναφέρεται πρωτοπαθής εστία, η τελική διάγνωση γίνεται μετά απο χειρουργείο/βιοψία.

Οι καλοήθεις όγκοι είναι συνήθως εξωεγκεφαλικοί, δηλ. αναπτύσσονται μέσα στο κρανίο ή τον σπονδυλικό σωλήνα χωρίς να διηθούν την εγκεφαλική ουσία ή τον μυελό και ασκούν πίεση ή υποκλέπτουν αιματική άρδευση. Οι περισσότερο μεγαλώνουν σιγά και δεν είναι ακτινοευαίσθητοι. Εφόσον η πλειονότης των όγκων αυτών περιβάλλονται απο οίδημα, απαντούν αρχικά καλά σε θεραπεία με κορτιζόνη. Η βασική θεραπεία είναι χειρουργική. Φυσικά μπορούν λόγω της εντόπισής/θέσης τους να συμπεριφέρονται σαν κακοήθεις όταν δεν είναι δυνατόν να αφαιρεθούν ριζικά και πρέπει ίσως να δοθεί συμπληρωματική (πολλές φορές παρηγοριτική) θεραπεία με ακτινοβολία.


Αγγειοβριθές Μηνιγγίωμα Δρεπάνου
Ο συχνότερα εμφανιζόμενος καλοήθης όγκος είναι το μηνιγγίωμα το οποίον μεγαλώνει πολύ σιγά και μπορεί γι'αυτό να φτάσει σε μεγάλο μέγεθος (5-10 εκατ. διάμετρο) πριν προκαλέσει σοβαρή σημειολογία. Εμφανίζονται παντού μέσα στο κρανίο ή τον σπονδυλικό σωλήνα και είναι περισσότερο σηνήθεις στις γυναίκες απο του άνδρες (3:1). Ανάλογα με την θέση τους διακρίνονται σε αυτά του θόλου, της οσφρητικής αύλακας, του σφηνοειδούς, του εφιππίου, τα παραοβελιαία, του δρεπάνου, του αποκλίματος, του οπισθίου βόθρου και του σπονδυλικού σωλήνα. Είναι πολύ σπάνια στα παιδιά ενώ η εμφάνισή τους είναι συχνότερη στις μεγάλες ηλικίες.

Η χειρουργική αφαίρεση προυποθέτει γνώσεις μικροχειρουργικής τεχνικής και σωστής υποδομής οπως μικροσκόπιο και μικροεργαλεία, ακτινοσκόπισης, ενδοσκόπισης, νευροπλοήγησης, υπερηχητικών αναρροφητήρων, νευροπαρακολούθησης και συστήματα λέιζερ. Δεν είναι σπάνιο η αφαίρεση να χρειαστεί να γίνει σε δύο ή και περισσότερες συνεδρίες.

Εγχείρηση σε όγκο εγκεφάλου

Υπέρηχο Χαρτογράφηση
Τέλος εγχείρησης